cenię ludzi pytających
o drogę na drodze
życia
przeżycia, uniesienia, ekstazy
średnio potwierdzają bliskość zbawienia

doceniam, tych którzy potrafią
szczerze bez pozy
przyznać się, że nie wiedzą
jeszcze lub już nie potrafią
boję się wszystkowiedzących pyszałków
co zjedli wszystkie rozumy
wpierw zajadając się ich właścicielami
obdzierając ze czci i dobrego imienia
do szpiku kości perfidnie
zeżrą innych zazdrośnie do suchej skóry

dobrze, że mamy Nauczyciela - Zbawiciela
co z krzyża uczy - kocha - serce otwiera

2 wtorek tygodnia Wielkanocy (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 3,7b-15

Czytaj więcej...

spotkać się słowo w słowo
słuchać twarzą w twarz
mówiąc spojrzeniem widzącym
we mnie człowieka
jak ja w tobie
pytaniem o życie
gdy do drzwi dyskretnie
"z kopyta" wali umieranie
stawiasz mi pytanie
twoim milczeniem
i dyskretnie pośpiesznym
znikaniem
czy ciepły wiatr tchnieniem powieje?
Bóg to wie,
On kieruje myślą, krokiem
tęsknię za dobrą ciszą
i lepszym słowem

- wiem Nikodemie
- podejdź bliżej
dzień znów dnieje

2 poniedziałek tygodnia Wielkanocy (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 3,1-8

Czytaj więcej...

co zrobić by otrzeć łzy
zadane tym co kochani
ponad własne życie
teraz przez nas pobici bólem
tęsknotą ściskani
duszą łzy?

Mario co tak kochasz
sercem, dłońmi, ustami
zasłuchana w pragnienia
sercem
doceniasz wartość poświęcenia
naucz mnie nie tylko włosami
ale duszą, modlitwą, czynami
kochać mimo, że jeszcze upadnę
zapłaczę, osłabnę
Jezu zmiłuj się nad cierpiącymi bez miłości
- podaruj odrobinę mądrej czułości

Wielki Poniedziałek (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, J 12,1-11

Czytaj więcej...

SPOTKANIE
co nie śpi głodne rozmowy
co dotyka śpiących oczu
w kojącym pocałunku ochłody
lubię przemierzać wszechświat
by popatrzeć, poczuć, posłuchać
jak biegniesz wytrwale do tych
co ciągną się przez życie
bez życia
- ty im dodajesz ochoty

naucz mnie spotykać się dzisiaj
bez lęku o jutro
bez smutków za wczoraj
jesteś - chociaż mijamy Cię
latami
bezszelestnie leczysz sercowe bóle głowy
dobrze, że jesteś
nie boisz się być
ja już tęsknię

4 piątek tygodnia Wielkiego Postu (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 7,1-2.10.25-30

Czytaj więcej...

życie codzienne składa się niezmiennie
z małych tęsknoty serc
uderzeń
przemilczeń i zwierzeń
z pocałunków szalonych
i tych boleśnie judaszowych

życie składa się z małych rzeczy
nawet koślawe litery
mogą postawić na nogi
pokręcone myśli
siłą zawiści
odbierają pokój błogi

bywają tacy co liczą godziny, a później sekundy
albo liczą uderzenia serca
ile jest jeszcze dla mnie w nim miejsca

ludzie się nie rozstają
zawsze ktoś zostawia kogoś
dla kogoś lub czegoś
Boże porusz! nie sadzawkę, lecz serce
dzięki Bogu, że chociaż Bogu
nie znudziło się kochanie...

4 wtorek tygodnia Wielkiego Postu (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 5,1-16

Czytaj więcej...

dokładnie zbadać
prześwietlająco zaciemniając podsumować
innych ludzi
- zajęcie przechodzące
ludzkie pojęcie -
w robocie nad cudzym sercem
nigdy nie grozi bezrobocie

rachunek sumienia
przepisz sobie
na ból głowy
przycisz o innych
puste rozmowy
natychmiast ustąpi
nadęcie
a i niejedno złośliwe wzdęcie -
troski życzliwej trzeba więcej

5 środa tygodnia zwykłego w ciągu roku (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, Mk 7,14-23

Czytaj więcej...