skwierczą lampki sygnałowe
pokotem leżą
za i przed grobem
otulonym wieńcami
one nie są laurowe
przeplatane łzami
tych co już byli
kochali za nami
ubierali się, stroili, kochali
wybierali się w podróże
czasami ostatnie
życie mieli swoje
biedniejsze, dostatnie
teraz wyjaśnione światłem
jak się starali
czy kochali - przebaczali
czy przyjaciółmi handlowali
- umarli i zmarli?
- odeszli i się doczekali?
9 środa tygodnia zwykłego
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie Mk 12, 18-27
zaplanowaliśmy życie
na wieczność nieskończonych
końców świata
każda śmierć
to strata
zysk dla nieba
bywają smakosze
którym bardziej pikanterii
piekła potrzeba
kto kocha lepiej
gorzej niemiłość dźwiga
podnosi z prochu łez
odrobina dobra
co owocować
odważyła się tam
gdzie miłość niemodna
wszyscy stawiają na samych siebie
kto postawi na Boga nie tylko w niebie?
za chwilę ulecą te miłe
zostaną prawdziwe owoce dla ciebie
9 poniedziałek tygodnia zwykłego
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie Mk 12,1-12
niespodzianka
gdy niepozorna
koleżanka
awansuje
niespodzianka
gdy zwykła zakonnica
mistycznie lewituje
uczy biskupów, papieży
jak się kocha, jak się wierzy
niespodzianka
gdy zwykły
człowiek
staje się niezwykły
gdy oprócz pacierzy
pomaga
nie plotkuje
na niebo
siebie
i innych
gotuje
29 kwietnia, św. Katarzyny ze Sieny,
dziewicy, doktora Kościoła, patrona Europy, święto
fr. Leon, Rozważanie Mt 11, 25-30
by było jasne jak słońce
myśli, słowa, czyny nieustające
rozpoznać je i określić
w jednej sentencji
zmieścić
sentencje można układać
przepychać słowa delikatnym
muśnięciem kopniaka
oświeconego umysłu
iluzją samo zadowalającego
siebie i publikę pomysłu
Twoje słowa Panie są Duchem i Życiem
fałszerze sączą ciepłe słówka
że kochają szczerze
Zmartwychwstały Pasterzu
zgromadź nas
na swoją Wieczerzę
4 wtorek tygodnia Wielkanocy
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 10,22-30
apetyt na życie
na zdrowie
apetyt na powodzenie
na wszelkie błogosławieństwo
w chwili ulotności
zobaczyć głodnych miłości
których potrącamy słowem
milczeniem obojętności
spragnieni doznania
uciekamy w filozofię
zapominania
chcemy lecz nie wiemy
dokąd i kiedy
kierować kroki
do ostatecznego spotkania
całować Osobę
przejmująco w sercu
znaczy więcej
niż czcić pamiątki
w złotym kobiercu
"coś" lub "ktoś" oto jest pytanie - na pokochanie
3 wtorek tygodnia Wielkanocy (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 6,30-35
cenię ludzi pytających
o drogę na drodze
życia
przeżycia, uniesienia, ekstazy
średnio potwierdzają bliskość zbawienia
doceniam, tych którzy potrafią
szczerze bez pozy
przyznać się, że nie wiedzą
jeszcze lub już nie potrafią
boję się wszystkowiedzących pyszałków
co zjedli wszystkie rozumy
wpierw zajadając się ich właścicielami
obdzierając ze czci i dobrego imienia
do szpiku kości perfidnie
zeżrą innych zazdrośnie do suchej skóry
dobrze, że mamy Nauczyciela - Zbawiciela
co z krzyża uczy - kocha - serce otwiera
3 poniedziałek tygodnia Wielkanocy (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 6, 22-29
cenię ludzi pytających
o drogę na drodze
życia
przeżycia, uniesienia, ekstazy
średnio potwierdzają bliskość zbawienia
doceniam, tych którzy potrafią
szczerze bez pozy
przyznać się, że nie wiedzą
jeszcze lub już nie potrafią
boję się wszystkowiedzących pyszałków
co zjedli wszystkie rozumy
wpierw zajadając się ich właścicielami
obdzierając ze czci i dobrego imienia
do szpiku kości perfidnie
zeżrą innych zazdrośnie do suchej skóry
dobrze, że mamy Nauczyciela - Zbawiciela
co z krzyża uczy - kocha - serce otwiera
2 wtorek tygodnia Wielkanocy (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 3,7b-15
spotkać się słowo w słowo
słuchać twarzą w twarz
mówiąc spojrzeniem widzącym
we mnie człowieka
jak ja w tobie
pytaniem o życie
gdy do drzwi dyskretnie
"z kopyta" wali umieranie
stawiasz mi pytanie
twoim milczeniem
i dyskretnie pośpiesznym
znikaniem
czy ciepły wiatr tchnieniem powieje?
Bóg to wie,
On kieruje myślą, krokiem
tęsknię za dobrą ciszą
i lepszym słowem
- wiem Nikodemie
- podejdź bliżej
dzień znów dnieje
2 poniedziałek tygodnia Wielkanocy (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 3,1-8
co zrobić by otrzeć łzy
zadane tym co kochani
ponad własne życie
teraz przez nas pobici bólem
tęsknotą ściskani
duszą łzy?
Mario co tak kochasz
sercem, dłońmi, ustami
zasłuchana w pragnienia
sercem
doceniasz wartość poświęcenia
naucz mnie nie tylko włosami
ale duszą, modlitwą, czynami
kochać mimo, że jeszcze upadnę
zapłaczę, osłabnę
Jezu zmiłuj się nad cierpiącymi bez miłości
- podaruj odrobinę mądrej czułości
Wielki Poniedziałek (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, J 12,1-11
SPOTKANIE
co nie śpi głodne rozmowy
co dotyka śpiących oczu
w kojącym pocałunku ochłody
lubię przemierzać wszechświat
by popatrzeć, poczuć, posłuchać
jak biegniesz wytrwale do tych
co ciągną się przez życie
bez życia
- ty im dodajesz ochoty
naucz mnie spotykać się dzisiaj
bez lęku o jutro
bez smutków za wczoraj
jesteś - chociaż mijamy Cię
latami
bezszelestnie leczysz sercowe bóle głowy
dobrze, że jesteś
nie boisz się być
ja już tęsknię
4 piątek tygodnia Wielkiego Postu (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, J 7,1-2.10.25-30