nie wszyscy będą w niebie
bo się tam nie wybierają
więcej optymizmu
mniej cynizmu
Bóg jest kochający
czeka na mnie i na ciebie
już Go spotykasz
codziennie
albo unikasz
zmiennie

wpatrywanie się w niebo
jest błogosławione
niebezpiecznym marazmem
przyprawione
pamiętając o niebie
wytrwale współpracuj
z łaską podarowaną dla ciebie
można bujać w obłokach
po ziemi się snując
na wzór obiboka
można przebiegać na ziemi maratony
zapominając że masz być zbawiony
biegnij nie po trupach
zmierzaj po trudach
ciesz się człowiekiem
przemijając z wiekiem
zapragnij nieba
Boga potrzeba

***
człowiek to tajemnica
każdy z nas ma swoje
tajemnice
i łzy wysuszona
przez słońce codzienności
marzenia
- dobrego słowa
dotyku
pocałunku
rozmów o zmroku
uśmiechów nad ranem
serdecznej normalności
pomimo ludzkiej złośliwości
pokutując
wyglądam łagodnego wyroku
niebieskie nieba
na Twoim niebie - nieba nam trzeba

na Wniebowstąpienie Pańskie - Rok A
ks. Andrzej Hładki. Koźla . 2023.05.16

WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE, ROK A

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ Mt 28, 19a. 20b
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Idźcie i nauczajcie wszystkie narody,
Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA Mt 28, 16-20
Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi

+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:
«Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».

Oto słowo Pańskie.

NAKAZ CHRZCIELNY
„[Wierzymy więc] w jedną naturę, jedno Bóstwo, jedną potęgę, jedną wolę, jedno działanie, jeden początek, jedno władztwo, jedno panowanie, jedno królowanie – [istniejące] w trzech doskonałych Hipostazach i odbierające jeden kult, będące przedmiotem wiary i czci dla wszystkich rozumnych stworzeń; [w Hipostazach] zjednoczonych bez pomieszania i różniących się bez podziału – co wydaje się paradoksem. [Wierzymy] w Ojca, Syna i Ducha Świętego, w których też imię zostaliśmy ochrzczeni. Tak bowiem Pan nakazał chrzcić apostołom, gdy powiedział: „Chrzcijcie w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.”

JAN DAMASCEŃSKI, ŚW. (675–749). Pisarz grecki. Uważany jest za ostatniego wielkiego teologa Wschodu okresu patrystycznego. Pochodził z Damaszku i początkowo służył w administracji arabskiej, następnie porzucił karierę i wstąpił do klasztoru św. Saby koło Jerozolimy. Napisał summę teologiczną Wykład wiary prawdziwej. Był teologiem (obrońcą kultu obrazów przeciw ikonoklastom i teologiem Wniebowzięcia) oraz poetą.

[zob. ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok A”. Wydawnictwo WAM 2013. s. 218]

grafika/foto) - autor: czu_czu_PL
grafikę wybrała: paulina kucaba
całość opracował ks. Andrzej Hładki

Czytaj więcej...

pomylić mogę się często
przestać kochać - nigdy
w bezradności słowa ugrzęzną
podnieś mnie bym naprawiał krzywdy
w pół słowa
dobrych mów
braknie powodów
płytkich wywodów
nakarmiony radością
życia niepowtarzalnością
czułą delikatnością
Ducha obecnością
stawiam pierwsze kroki
po raz kolejny
mijając obaw mroki
nie pomagasz
- to znikaj!
bądź na tyle uprzejmy!

dobre rady
dane tylko dla parady
zapisz sobie na kartce
przydadzą się rozgrzanej gęsiarce
kto lubi pieczeń
nie zawsze upiecze
czasami za-wi-ni
ostro do-pie-cze
pamiętaj o diecie
czy siebie wzajemnie nie zjecie?
słowami ostrymi jak noże
kłujemy i dźgamy
nad złośliwymi także ulituj się Boże

***
jak pachnie świętość
w kuchni nieba?
zajadać się dobroci okruszkami
na co dzień się trzeba
można brać delikatnie paluszkami
smakować błogosławionego chleba
ucząc się życia uczniami
uśmiechu soczystymi kroplami
zakochanych mądrze potrzeba

zachowaj wspomnień
rdzeń
powtarzaj nauk
pieśń
przeżywaj życie
co dzień
tak jak On i Ona - ziemi drogą do Nieba.

***
przepraszać, to nie znaczy okazywać słabość
to znaczy okazywać szacunek

***
moja wina
za dużo wina

na 6 Niedzielę Wielkanocy - Rok A
ks. Andrzej Hładki. Koźla . 2023.05.09

6 NIEDZIELA WIELKANOCY, ROK A

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ J 14, 23
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA J 14, 15-21
Będę prosił Ojca, a da wam Ducha Prawdy

+ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie.
Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie widział. Ale wy Mnie widzicie; ponieważ Ja żyję i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was.
Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie».

Oto słowo Pańskie.

POZNANIE PRZEZ DUCHA
„W on dzień – mówi – poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, wy we Mnie, a Ja w was”. Czyż nie o tym dniu, o którym mówi: „I wy żyć będziecie”, jest tu właśnie mowa? Wówczas bowiem zdołamy widzieć to, w co wierzymy. Albowiem i teraz jest On w nas, a my w Nim, lecz teraz w to wierzymy, a wtedy zaś poznamy. Chociaż teraz przez wiarę to wiemy, jednak wówczas w widzeniu Go poznamy. Póki bowiem jesteśmy w ciele takim, jak obecnie, czyli podlegamy skażeniu obciążającemu duszę, tułamy się daleko od Pana, bo chodzimy w wierze, a nie w widzeniu; wówczas jednak będzie to widzenie, bo ujrzymy Go takim, jakim jest.”

AUGUSTYN, ŚW. (354–430). Pisarz łaciński. Doktor Kościoła. Największy teolog starożytności chrześcijańskich. Pochodził z Afryki, otrzymał wykształcenie retoryczne. Po burzliwej młodości nawrócił się w Mediolanie pod wpływem św. Ambrożego. Powrócił do Afryki, gdzie został biskupem w Hipponie i stał się przywódcą episkopatu afrykańskiego. Napisał bardzo wiele dzieł. Odegrał ważną rolę w formowaniu teologii Trójcy św., łaski, sakramentów, teologii historii, egzegezy. Wywarł i wywiera dotąd wielki wpływ na myśl europejską.

[zob. ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok A”. Wydawnictwo WAM 2013. s. 204]

grafika/foto) - autor: DenisDoukhan
grafikę wybrała: paulina kucaba
całość opracował ks. Andrzej Hładki

Czytaj więcej...

popatrz
zobaczysz
gdy przypatrzysz się uważnie
szukając w górze
i na dnie
wypytując uważnie
by znaleźć rozwiązanie
odważnie

pytaniami zasypani
zasypujemy
zdziwieni
że bez odpowiedzi
gdy na słuchanie nie jesteśmy nastawieni

lubimy prowadzić
nowomową uwiedzeni
na wycieczki słowne chodzić
z listą życzeń niespełnieni
stawiając pytania niewygodne
cudzym życiem zaciekawieni
o sobie przed sobą milcząc wygodnie
zapytaj
posłuchaj
odpowiedzi poszukaj

***
fascynują mnie szukający
niespokojni
z miłością na ustach zasypiający
wolni
cieszą mnie chwile bliskości
z dobrocią
napisaną czcionką serdeczności
z czułością
gdy troskę da się wyczytać
nie tylko z liter
można człowieka czytać
życzliwie nie jak arbiter
lecz szelestem dotyków, których chcę więcej chwytać
kim jestem odkrywam codziennie
kim jesteś rozważam niezmiennie

na 5 Niedzielę Wielkanocy - Rok A
ks. Andrzej Hładki. Letnica - Zielona Góra. 2023.05.01

5 NIEDZIELA WIELKANOCY, ROK A

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ J 14, 6
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem drogą i prawdą, i życiem,
nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA J 14, 1-12
Ja jestem drogą, prawdą i życiem

+ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę».
Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?».
Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście».
Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».
Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca?” Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca».

Oto słowo Pańskie.

NATURA LUDZKA I BOSKA CHRYSTUSA
„Ponieważ wyznajemy w Synu dwie natury, to jest Boga prawdziwego, mającego ciało i duszę, przeto cokolwiek Pismo Święte mówi o Jego wzniosłej i najwyższej potędze, odnosimy do Jego przedziwnej Boskości, co zaś poniżej czci niebieskiej potęgi skromniej o Nim powiedziano, przypisujemy nie Słowu Boga, lecz przybranemu człowiekowi. A więc według Boskości jest to, cośmy wyżej powiedzieli, gdzie mówi: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (J 10, 30) oraz „Kto Mnie widzi, widzi i Ojca”... Te zaś miejsca, które odnoszą się do Niego jako człowieka, są następujące: „Ojciec większy jest ode Mnie” (J 14, 28).”

WIKTOR Z WITY (V w.). Pisarz łaciński. Biskup Wity w Afryce, autor dzieła „O prześladowaniu wandalskim w Afryce”, w którym jako naoczny świadek opisuje straszliwe prześladowanie katolików przez arian w Afryce.

[zob. ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok A”. Wydawnictwo WAM 2013. s. 199]

grafika/foto) - autor: geralt
grafikę wybrała: paulina kucaba
całość opracował ks. Andrzej Hładki

Czytaj więcej...

„masz prawo do szczęścia”
spoglądam z nadzieją
na przyszłość
dziś odkrywam
z nią się spotykam

upadam i podnosi mnie Dobro
Wcielone – odrzucone
podarowane – niedoceniane
ukrzyżowane – wywyższone
Zmartwychwstały Pan
obecny z nami
na naszej życiowej drodze
do Emaus
do saduceuszy
na Areopag
do myślących o Życiu na opak
do zbuntowanych
do mało kochanych
do uśmiechniętych
już na ziemi wniebowziętych
prowadzisz mnie Panie
pokazując czym jest Zmartwychwstanie

„masz prawo do szczęścia”
uśmiechnij się do Słońca
ucząc się do innych podejścia
z kromką chleba serdeczność jest wspierająca
każdy z nas ma historię po przejściach
odkrywam jaka jesteś fascynująca
twoje prawo szczęścia w różnych miejscach
spotyka się z moim
- moja dusza jest także potrzebująca

„masz prawo do szczęścia”
szczęśliwi szczęścia szczęśliwościami
częściej lub czasami
uszczęśliwiajmy szczęściem i serdecznościami
szczęśliwie zakochani
bo Pasterz nas prowadzi
do szczęścia bez granic
szczęściem nieba obdarowani

na 4 Niedzielę Wielkanocy - Rok A
ks. Andrzej Hładki. Koźla. 2023.04.25

4 NIEDZIELA WIELKANOCY, ROK A

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ J 10, 14
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem dobrym Pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA J 10, 1-10
Jezus jest bramą owiec

+ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych».
Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił.
Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko. Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie i miały je w obfitości».

Oto słowo Pańskie.

LUDZKOŚĆ POTRZEBUJE JEZUSA
„(…) Możecie, jeśli tylko chcecie, nauczyć się najwyższej mądrości najświętszego Pasterza i Nauczyciela, wszechwładnego ojcowskiego Słowa i w alegorii, gdy nazywa się pasterzem owiec; jest On bowiem nauczycielem maluczkich.
Tak więc zwraca się do starszych przez Ezechiela w nieco długim fragmencie i daje im zarysowany przykład rozumnej troski: „Umocnię chromego, uzdrowię schorowanego, błądzącego pokieruję, i Ja sam będę pasł ich na mojej świętej górze” (Ez 34, 16.14). To jest obietnica Dobrego Pasterza.
Paś nas, maluczkich, jak owce. Tak, Panie, udziel im obficie paszy swojej sprawiedliwości. Tak, nauczycielu, paś nas na swojej świętej górze aż do Kościoła, który wznosi się wyniośle ponad chmury, dotykając niebios, „I będę – mówi – dla nich pasterzem, i będę blisko nich” (Ez 34, 23)33.”

KLEMENS ALEKSANDRYJSKI ŚW. (+ ok. 212). Pisarz grecki. Był wielkim nauczycielem w Aleksandrii. Jego dzieła „Protreptyk”, „Pedagog” i „Stromateis” [Kobierce] stanowią ważny etap rozwoju myśli chrześcijańskiej. Homilia „Który człowiek bogaty może być zbawiony?” porusza problem dobrego używania dóbr materialnych.

[zob. ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok A”. Wydawnictwo WAM 2013. s. 189n]

grafika/foto) - autor: spirit111
grafikę wybrała: paulina kucaba
całość opracował ks. Andrzej Hładki

Czytaj więcej...

napisaliśmy wiele programów
programem zapisanym cyframi
ułożonymi parami paragrafów
za i przed nami
tylko ścieżki nie zgub
by się spotkać teraz
twarzami

między nocami
dniami
nad pytaniami
które stawiamy
usilnie przedstawiamy
ponad odpowiedziami
bo nie słuchamy
po co pytasz
gdy nie słuchasz?
słuchając tylko tego szukasz
co tobie pasuje i na innych fukasz

jeśli pytasz
gotuj się na odpowiedź
jeśli ruszasz w drogę
spotkasz przeszkodę
patrz ufnie
wypatrując celu
ucieszę się Tobą
cieszymy się sobą
odkrywamy że Jesteś Osobą
przychodzę do Ciebie
przytul mnie
dłońmi dzielącymi się
SOBĄ

na 3 Niedzielę Wielkanocy - Rok A
ks. Andrzej Hładki. Gorzów Wielkopolski. 2023.04.21

3 NIEDZIELA WIELKANOCY, ROK A

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ Por. Łk 24, 32
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pisma,
niech pała nasze serce, gdy do nas mówisz.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA Łk 24, 13-35
Poznali Chrystusa przy łamaniu chleba
+ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali.
On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?». Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało».
Zapytał ich: «Cóż takiego?».
Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A my spodziewaliśmy się, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Ale po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto, jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje, Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli».
Na to On rzekł do nich: «O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?». I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.
Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili między sobą: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?».
W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

Oto słowo Pańskie.

POZNALI GO PRZY ŁAMANIU CHLEBA
„(…) bracia, gdzie chciał Pan, aby Go poznano? W łamaniu chleba. Jesteśmy pewni: gdy łamiemy chleb, poznajemy Pana. Chciał On być poznany właśnie w ten sposób ze względu na nas, którzy wprawdzie nie widzieliśmy Go w ciele, ale mieliśmy przecież spożywać Jego ciało. Kimkolwiek jesteś, wierny, kimkolwiek jesteś, nie na próżno jesteś nazwany chrześcijaninem; kimkolwiek jesteś, który nie bez przyczyny wchodzisz do kościoła; kimkolwiek jesteś, który słuchasz słowa Bożego z bojaźnią i nadzieją, niech cię pocieszy łamanie chleba. Nieobecność Pana nie jest nieobecnością – miej wiarę, a z tobą jest Ten, którego nie widzisz. Oni, gdy Pan z nimi rozmawiał, nie mieli wiary, bo nie wierzyli, że On zmartwychwstał, ani nawet nie mieli nadziei, że On może zmartwychwstać. Stracili wiarę, stracili nadzieję. Szli martwi z Żywym, szli martwi z samym Życiem. Z nimi szło Życie, lecz w ich sercach jeszcze nie odnowiło się życie...
Pan Jezus został poznany, a gdy Go poznano, więcej się im już nie objawił. Odszedł od nich cieleśnie, ale trzymali Go przez wiarę. I dlatego Pan stał się nieobecny cieleśnie w całym Kościele i wstąpił do nieba, aby zbudować wiarę. Jeśli bowiem nie znasz czego innego jak tylko to, co widzisz, to gdzie jest twoja wiara? A jeśli wierzysz w to, czego nie widzisz, to rozradujesz się, gdy ujrzysz...
Przyjdzie to, czego nie widzimy, przyjdzie, bracie, przyjdzie, ty jednak, bracie, bacz, jak cię znajdzie!... Bądź pewny, przyjdzie. I nie tylko przyjdzie, ale przyjdzie wtedy nawet, kiedy nie chcesz”

AUGUSTYN, ŚW. (354–430). Pisarz łaciński. Doktor Kościoła. Największy teolog starożytności chrześcijańskich. Pochodził z Afryki, otrzymał wykształcenie retoryczne. Po burzliwej młodości nawrócił się w Mediolanie pod wpływem św. Ambrożego – opis wydarzenia znajdziemy w autobiografii w „Wyznaniach”. Powrócił do Afryki, gdzie został biskupem w Hipponie i stał się przywódcą episkopatu afrykańskiego. Napisał bardzo wiele dzieł. Odegrał ważną rolę w formowaniu teologii Trójcy św., łaski, sakramentów, teologii historii, egzegezy. Jego mowy uderzają pięknem i prostotą. Wywarł i wywiera dotąd wielki wpływ na myśl europejską.

[zob. ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok A”. Wydawnictwo WAM 2013. s. 180]

grafika/foto) - autor: Peggy_Marco
grafikę wybrała: paulina kucaba
całość opracował ks. Andrzej Hładki

Czytaj więcej...

pokłócili się żywi
ze zmarłymi
o wartość istoty
w cenie miernoty
wymieniają liczne racje
głosząc płomienne
narracje
niemo krzycząc
w niebo
że głusi
nie słyszą
pachnie mi to cwaniactwem
zbijania kapitału
bez ogródek
czepiając się banału
z wyrachowanych niskich pobudek
jak nisko mierzymy
bezmiar głupoty
niemrawo lekceważymy
ideał gotowi spławić
do płycizny kanału

gdy argumentem stają się krzyki
cnoty śmiesznością
a probierzem nawyki
łatwo dzień pomylić z ciemnością
dając się usidlić w relatywizmu wnyki

zabarykadował się piewca wolności
w więzieniu
jaskini cieni
i tyle go widzieli
walczy z upiorami
mieszkając w jednej celi
gdy spotkanie staje się konfrontacją
spakuj się szybko
nim zakończy się dekapitacją

czytamy dotykając liter
w cieniu
widzenia
szukamy zaciekle wrogów
i prawdy od niechcenia
a gdy mimochodem
potkniemy się o jej ślady
oskarżamy Prawdę o dopuszczenie się zdrady
Nadzieja - w przemijaniu
o brzasku śmierci
wierząc gdy braknie rady

na 2 Niedzielę Wielkanocy - Rok A
ks. Andrzej Hładki. Koźla. 2023.04.15

Czytaj więcej...

są łowcy okazji
są łowcy ciekawostek
są łowcy anegdotek
czy się obłowią?
a kiedy pozwolą
i siebie samych złowią?
Jest Rybak co w sieci zagarnia
i na wędkę łowi
tych, których przygarnia
by byli złowieni – zbawieni
pogubieni – odnalezieni
narzekający – zdziwieni
porzuceni – Miłością ocaleni

***
ludzie
bez miłości
na siebie warczą
z miłością
mądrze wybaczą

relatywizm
prowadzi do faryzeizmu
względność w liturgii, Biblii, Kościele
prowadzi do udowadniania własnych racji
zamiast do komunii relacji

Wielkanoc 2023
ks. Andrzej Hładki, Szczawno-Zdrój 2023.02.11 oraz Koźla 2023.04.12

Czytaj więcej...

<<ale się zmieniłeś>>
lat przybywa
w maratonie życia
atrybutów ubywa
coraz mniej do ukrycia
za powierzchownym
słowem co muska karku
starając się by było stosownym
w duchowym letargu
głośno dobija się znakiem umownym
wyrzut sumienia na etycznym targu
trzeba się opowiedzieć
<<za>> lub <<przeciw>>
wolimy opowiadać
w osobach trzecich
opisując stany
emocje
życiowe promocje
uniesienia
depresje
ekstazy
chowając urazy
tylko by mnie zostawiono
w spokoju
sami ruszając innych
wszelkiego pokroju

<< nic się nie zmieniłeś>>
w głębi istocie
miłości dźwigając Krzyż
ku Golgocie
wciąż odważny w miłości
wbrew kalkulacji
mojej wyrachowanej oziębłości
tłumaczysz mnie przede mną
na Sądzie Bożym
niezmiennie miłosierny
obym popadł pod Twój trybunał
ja słaby, lecz miłości jeszcze wierny
niech Twoja Miłość się nie zmienia
niech moja zawiłość łaską Twoją się przemienia

***

mało rozumiemy
dużo mówimy
czasami wiemy
gdy zyskując tracimy
pewność siebie
przy niepewności jutra
z miłości słowem
codzienność się uda

blisko przy wulkanie drzemiącym
energią iskier w oczach tryskającym
mogę się ogrzać, odpocząć
nie spalisz mnie
- znów ocalisz
to jest moc, którą się chwalisz
a ja potwierdzę - migając w oddali

na 2 Niedzielę Wielkiego Postu - Rok A
ks. Andrzej Hładki. Koźla. 2023.03.03

2 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU, ROK A

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ Por. Mt 17, 5
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:
«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

EWANGELIA Mt 17, 1-9
Czystość duszy zapewnia oglądanie chwały Boga

+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.
Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».
Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.
A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.
A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».

Oto słowo Pańskie.

DZISIAJ CHRYSTUS SIĘ PRZEMIENIŁ...
„Dzisiaj na górze Tabor Chrystus odnowił oblicze piękna ziemskiego i stworzył je na nowo jako obraz piękna niebiańskiego. I dlatego jest rzeczą słuszną i sprawiedliwą, bym powiedział: „Jakże straszne jest to miejsce! To jest właśnie dom Boga i brama niebios” (Rdz 28, 17).
Dziś bowiem Pan prawdziwie pojawił się na górze.
Dziś natura człowieka, niegdyś stworzona na podobieństwo Boga, ale zaciemniona przez bezkształtne posągi bałwanów, została przemieniona w dawną piękność człowieka stworzoną na obraz i podobieństwo Boga (Rdz 1, 26n).
Dziś na górze natura, zabłąkana na górach przez bałwochwalstwo, została przemieniona, pozostaje jednak sama sobą i zajaśniała w jasności i blasku bóstwa. Dziś na górze ten, co został niegdyś odziany w ponure i smutne szaty ze skóry, o których mówi Księga Rodzaju (3, 21), przywdział boską szatę, ubierając się w światło jak w płaszcz (Ps 104[103], 2).
Dziś na górze Tabor, w sposób pełen tajemnicy, okazało się, jakie będzie życie przyszłe w królestwie radości.
Dzisiaj w sposób zdumiewający zgromadzili się na górze wokół Boga dawni zwiastuni Starego i Nowego Przymierza, niosąc tajemnicę pełną cudów niezwykłych.
Dziś na górze Tabor pojawia się zarys krzyża, który przez śmierć daje życie: tak jak Chrystus został ukrzyżowany pomiędzy dwoma ludźmi na górze Kalwarii, tak stanął pełen majestatu pomiędzy Mojżeszem i Eliaszem.”

ANASTAZY SYNAITA, ŚW. (VII w.). Pisarz grecki. Mnich na Synaju. Pozostawił pisma polemiczne przeciw Żydom, monofizytom (jedna natura w Chrystusie) i monoteletom (jedna wola w Chrystusie).

[zob. ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok A”. Wydawnictwo WAM 2013. s. 113]

(grafika/foto) - autor: kamyk293
grafikę wybrała: paulina kucaba
całość opracował ks. Andrzej Hładki

Czytaj więcej...

droga bez celu
jest bezcelowa
Wielki Post bez pojednania i miłości
jest Wielkim udręczeniem

Wielki Post
to oczekiwanie
to nawracanie
a nie tylko
dietetyczne odchudzanie

gdybyśmy wierzyli w to
czego nie widzimy
my, którzy ledwo dowierzamy
w to, co przed oczami mamy

mylimy widzenie z wierzeniem
w słoneczny dzień
światłu zaprzeczamy
naukowo udowadniamy
bez metody - bośmy nieukami
mimo naszych wydumanych dowodów
słońce i tak nie straci
swych świetlistych powodów
olśnieni?
oślepieni?
możemy być jeszcze
Miłością oświeceni

na 1 Niedzielę Wielkiego Postu - Rok A
ks. Andrzej Hładki. Szczawno-Zdrój. 2023.02.13

1 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU, ROK A

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ Mt 4, 4b
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.
Nie samym chlebem żyje człowiek,
lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

EWANGELIA Mt 4, 1-11
Jezus przez czterdzieści dni pości i jest kuszony

+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód.
Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem».
Lecz On mu odparł: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”».
Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”».
Odrzekł mu Jezus: «Ale napisane jest także: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”».
Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon».
Na to odrzekł mu Jezus: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”».
Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu.

Oto słowo Pańskie.

POKUSY ODKUPICIELA
„Niech jednak nikt sobie nie wyobraża, iż sam post może wystarczyć, skoro Pan mówi przez Proroka: „Azali to nie jest post, którym obrał”, dodając: „Ułam łaknącemu chleba twego i tułającego się sprowadź do domu twego, i gdy ujrzysz nagiego, przyodziej go, a nie gardź ciałem twoim” (Iz 58, 6 n). Tego więc post pochwala Pan, który na jego oczach wznosi ręce z jałmużnami, który spełnia się w miłości bliźniego i zaprawia się dobrocią. To, czego sobie ujmujesz, udziel drugiemu; niech to, czym ciało twoje się umartwia, wzmacnia ciało bliźniego, który jest w potrzebie. Tak bowiem Pan mówi przez Proroka: „Gdyście pościli i płakali, azaliście pościli ze względu na Mnie? A gdy jecie i pijecie, czy to nie dla własnego pożytku jecie i pijecie?” (Za 7, 5–7). Dla siebie bowiem je i pije, kto pokarmy, które są wspólnym darem Stwórcy, dla siebie zatrzymuje bez względu na potrzebujących. Dla siebie ten pości, kto tego, czego brzuchowi na pewien czas odmawia, nie daje biednym, lecz zachowuje, aby to później ofiarować swemu brzuchowi. Toteż Joel mówi: „Poświęćcie post” (Jl 1, 14). Poświęcenie postu polega na dodaniu innych dobrych uczynków i okazywaniu wstrzemięźliwości ciała godnej Boga. Niech ustaną gniewy, uspokoją się kłótnie. Daremnie bowiem umartwia się ciało, jeśli się nie powstrzymuje ducha od występnych żądz (…)”

GRZEGORZ WIELKI, ŚW. (+604). Pisarz łaciński. Wielki papież przełomu starożytności i średniowiecza i wielki nauczyciel Europy, autor listów, podręcznika dla kapłanów, komentarzy do Księgi Hioba i Ezechiela, komentarzy do Ewangelii niedzielnych i sławnych „Dialogów”, wśród których znajduje się żywot św. Benedykta.

[zob. ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok A”. Wydawnictwo WAM 2013. s. 102]

(grafika/foto) - autor: KLAU2018
grafikę wybrała: paulina kucaba
całość opracował ks. Andrzej Hładki

Czytaj więcej...

<<już mnie nie zobaczysz
- będę cię odwiedzał>> („Pasażerowie”)
gdybyśmy szczerze wierzyli w życie wieczne
modlilibyśmy się, szybko jednali
głęboko przeżywali Msze i je zamawiali
wiedząc co dla nas bezpieczne
co dobre – większość wie
wybieram – co mi się chce
decyduję jakie będzie życie wieczne

posoleni popiołem
stajemy nad dołem
z którego rozpacz wyskoczy
albo woda chrztu się toczy
spopielą i moje pomysły
czas rozpoznać Boże zamysły

na Środę Popielcową
ks. Andrzej Hładki. Szczawno-Zdrój. 2023.02.11

ŚRODA POPIELCOWA

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ Por. Ps 95 (94), 8a. 7d
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,
lecz słuchajcie głosu Pańskiego.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA Mt 6, 1-6. 16-18
Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie

+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej bowiem nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie.
Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni to lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam, już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i obmyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie».

Oto słowo Pańskie.

POST NIE JEST DOBREM ZASADNICZYM
„Ojcowie nakazali nam czynić te wszystkie rzeczy [m.in. post] lub przynajmniej niektóre z nich przezornie i zachowywać je roztropnie, stosownie do powodu, do miejsca, do miary i do czasu; jest bowiem stwierdzone, że wykonywane w porę są odpowiednie i pożyteczne, a nie w porę, stają się niedorzeczne i szkodliwe.
Gdy na przykład nadejdzie brat, w którym należy z miłością pokrzepić i najuprzejmiej ugościć Chrystusa, a ktoś chciałby wówczas przestrzegać surowego postu: czyż nie popełniłby raczej zbrodni nieludzkości zamiast zyskać pochwałę i zasługę pobożności?
Albo gdy wyczerpanie i słabość ciała domaga się pokrzepienia sił i spożycia pokarmu, a ktoś nie zgodziłby się na złagodzenie surowej wstrzemięźliwości: czyż nie należy go raczej uważać za okrutnego zabójcę swego ciała niż za troskliwego stróża zbawienia?
Gdy więc czas uroczysty zezwala na odpowiednie pokrzepienie się i na konieczną swobodę w jedzeniu, ktoś nie chciałby odstąpić od surowego przestrzegania postów, to i jego musimy uważać nie tyle za pobożnego człowieka, ile raczej za szaleńca i głupca.
Ale niemniej wrogimi okażą się posty dla tych, którzy w nich łowią chwałę u ludzi i z próżności wystawiają na widok publiczny swoją bladość, szukając sławy świętości. Tacy według słów Ewangelii otrzymali już teraz swoją zapłatę (Mt 6, 16), a Pan stwierdza przez usta proroka, że brzydzi się tym postem. Czyni on sobie zarzut, jakby od nich pochodzący i rzecze: „Dlaczego pościli, a ty nie wejrzałeś, poniżyliśmy dusze nasze, a nie widziałeś” (Iz 58, 3). Ale zaraz odpowiadają, wyjawia przyczynę, dlaczego nie zasługują na wysłuchanie: „Oto w dzień postu waszego wychodzi na jaw własna wola wasza, a wszystkich dłużników swoich pociągacie. Oto pościcie wśród swarów i zwad, a bijecie się w pierś niezbożnie. Nie pośćcie tak jak dotąd, [jeżeli chcecie], aby dosłyszano głos wasz na wysokości! Czyż taki jest post, który obrałem, aby człowiek trapił przez dzień swoją duszę, aby zwiesił głowę jak obręcz i wór i popiół sobie pościelił? Czy to zwiesz postem i dniem przyjemnym dla Pana?” (Iz 58, 3–5).”

JAN KASJAN, ŚW. (+ 435). Pisarz łaciński. Po długim pobycie wśród mnichów egipskich powrócił na Zachód, do Marsylii, gdzie spisał swoje doświadczenia ascetyczne w dziełach Rozmowy oraz Instytucje zakonne, które odegrały decydującą rolę w formowaniu się monastycyzmu zachodniego.

[ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła prowadzą przez święta roku kościelnego”. Wydawnictwo WAM 2015. s. 144n]

(grafika/foto) - autor: Mikes-Photography
grafikę wybrała: paulina kucaba
całość opracował ks. Andrzej Hładki

Czytaj więcej...